“Eigenlijk is er al maanden geen MT-overleg meer. We hebben er geen tijd voor.”
Dat vertelde een regiodirecteur ons tijdens een gesprek. Sinds hij verantwoordelijk was voor de Benelux, ging vrijwel alle aandacht naar een crisissituatie in België. Klanten vertrokken, druk nam toe, experts werden ingevlogen.
De goedlopende vestigingen kregen minder aandacht. Verzuim en werkdruk stegen, motivatie daalde. Hij sliep slecht en voelde zich alleen verantwoordelijk.
In een vervolggesprek werd duidelijk wat er speelde in het MT: spanningen, eilandjes en escalaties. Iedereen werkte hard, maar vooral voor zijn eigen deel. Het gezamenlijke doel raakte uit beeld.
We besloten te beginnen bij het MT. Want zonder sterk MT geen sterke organisatie.
Tijdens een tweedaagse MT-deepdive vroegen we de regiodirecteur om open te zijn over zijn keuzes, twijfels en waardering voor het team. In de eerste twintig minuten vertelde hij zijn verhaal. Het werd stil. Er kwam begrip. En voor het eerst in acht jaar werd een onderhuidse spanning tussen twee directieleden uitgesproken.
Die kwetsbaarheid zette de toon. Wat volgde waren twee dagen van eerlijke gesprekken, duidelijke afspraken en hernieuwde verbinding. De energie was voelbaar.
De situatie was niet ineens makkelijker. Maar het MT kon het wél samen dragen. “Na deze twee dagen voel ik me niet langer alleen,” zei hij later.